» Het Rijnlandse Mojo van Piet Hein Eek

Het Rijnlandse Mojo van Piet Hein Eek

Precies 99 dagen geleden schreef ik mijn laatste blogpost. Altijd een beetje lichtzinnig gedacht over een ‘Writers Block’, maar nu toch echt ervaren dat dit soort zaken bestaan. Gewoon even niet weten waar je het over moet hebben. Hoe dan ook, nu 100 dagen verder, ben ik er weer en wil ik graag weer inspiratie met jullie delen. En ik begin met een inspirerende ontmoeting met Eindhovens topontwerper Piet Hein Eek.

Onlangs waren wij met Jong Management Eindhoven Helmond op bezoek bij Piet Hein Eek, die samen met zijn zakelijk partner Nob Ruijgrok hun bedrijf vorig jaar hebben verhuisd van Geldrop naar Strijp R, in de voormalige keramiekfabriek van Philips, in Eindhoven. En wat een waanzinnig inspirerende omgeving. Ik was er al eerder geweest tijdens afgelopen 2 edities van de Dutch Design Week, maar met het verhaal van Eek erbij toch wel extra bijzonder.

 

 

Piet Hein Eek is iemand die je raakt met zijn verhaal, gewoon omdat hij is wie hij is. Een bevlogen ontwerper met een bijzonder voorliefde voor materiaal. Een ondernemer met lef die samen met partner Ruigrok ja zei tegen de koop van een oude Philips fabriek van 11.000 m2 die in belabberde staat verkeerde. Zonder te weten wat hij nu eigenlijk met die zee aan ruimte ging doen. Inmiddels volledig opgevuld met werkplaats, kantoren, winkel, atelier, restaurant, eventlocatie. Allemaal organisch ontstaan. En dat is ook gelijk de moraal van het verhaal. Organisch.

Prachtig metaforisch benoemd Eek het verhaal van de doorsnee woonboulevard. De plaats waar je 400 banken in diverse toonzalen ziet staan, terwijl je er maar één koopt. Meer inefficiënt kun je niet met je meters omgaan. Hij schetst het verhaal dat veel ontwerpers bij hem komen om hun objecten of meubels in zijn bedrijf tentoongesteld te krijgen onder het mom dat het daar geweldig past. Eek heeft maar één antwoord. Als het past dan hoef ik het niet, want dan vult het niet aan.

Gaandeweg kom ik er achter tijdens het verhaal van Eek dat dit eigenlijk de ultieme Rijnlandse organisatie is. Alles draait om vakmanschap en het maken van mooie objecten. Respect voor materiaal door zoveel mogelijk te gebruiken in het realisatieproces. Een prachtig voorbeeld is de 99,12% tafel, met minder dan een 1% restafval. Afdelingschefs heeft hij even geprobeerd, maar dat leidde tot ‘verplaatsing van de problemen’. Iedereen heeft en kent zijn rol binnen de organisatie. Maar Eek bepaalt. Dat wel.

Een mooie anekdote is dat Eek op een dag geïnspireerd werd om als uitgangspunt te nemen dat arbeid niks kost en materiaal onbetaalbaar zou zijn. Vervolgens met deze instelling een tafel te realiseren die tien keer gelakt was, wat uiteindelijk een zeer verrassend effect gaf wat ze niet hadden kunnen bedenken. Rekenend aan de kostprijs was deze tafel onbetaalbaar. Op de eerste de beste expositie stonden er drie mensen ruzie te maken wie de tafel mocht kopen. Ervaringen, zo stelt hij, van de ontwerper maken een product beter en sterker. Toch vernieuwen de meeste bedrijven om het jaar hun collectie voor iets nieuws, en kijken niet meer om naar de oude collectie. Onbegrijpelijk. Op de grote designbeurs in Milaan, waar iedere ontwerper zijn nieuwe collectie toont, stond Eek met een retrospectief. Gewoon tegendraads. Lekker.

Piet Hein Eek heeft Mojo, en is één van de nieuwe helden die zich mateloos stoort aan de maatschappelijke tendens. Gevraagd op wat hij graag nog zou veranderen stelt hij dat hij graag zou willen bewerkstelligen dat we met z’n alleen een stap terug doen. Ons exorbitant hoog consumerend gedrag moet gestopt worden. Misschien moeten we mensen als Eek wel inschakelen om na te denken over huidige economisch en maatschappelijke problemen waar met conventioneel denken niet doorheen gaan komen. Zou weleens erg verfrissend kunnen werken. Mij heeft Piet Hein Eek in ieder geval geïnspireerd. Ik adviseer om het zelf eens te ervaren door een bezoek te brengen aan Strijp R. Inspiratie gegarandeerd!

Fotocredits: BeeldSteil

 

Up