» Waarom veel start-ups niet volwassen worden

Waarom veel start-ups niet volwassen worden

Waarom veel start-ups niet volwassen worden

Recent was ik bij inaugurele reden van het Fontyslectoraat Brainport. De hogeschool gaat onderzoek doen naar de oorzaken waarom veel start-ups in 'de slimste regio ter wereld' het niet halen tot de volwassen status, wat afgemeten wordt naar meer dan 50 medewerkers. De teller blijft staan op een aantal dat op 1 hand te tellen is. Uiteraard mooi onderzoek waarvan de uitkomsten uiteindelijk het bestaande ecosysteem moet versterken door een aantal maatregelen en acties te nemen.

Tijdens de rede van dr. Onno Lint moest ik steeds denken aan het boek van Thomas Blekman, wat ik recent las. In zijn werk 'Corporate Effectuation' (genomineerd als managementboek van het jaar) beschrijft Blekman wat nu eigenlijk het geheim is van goed intrapreneurschip. Je weet wel, ondernemerschap, maar dan voor een baas. Blekman vliegt het wetenschappelijk aan met vijf principes van Sarasfathy & Reid (2001) die hout snijden. Zie onder de beschrijvende video van Corsendonk College Center for effectuation.

   

 

Ik werd mede aangetrokken door het boek omdat Blekman gebruik maakt van het Business Model Canvas van Osterwalder & Pigneur waar ik groot fan van ben. In het boek werd ik echter nog verrast door 2 zaken in het bijzonder. Ten eerste haalde Blekman de 4×4 innovatiematrix van Bell Mason en Philips Corporate Venturing aan. Gek als ik ben op modellen, en deze nog niet kende, werd ik geboeid door de wijze waarop Philips kijkt naar venturing. Wist ik namelijk niet als Philips-mens. De nieuwe marktintroducties worden gedaan aan de hand van een grid waar de 'mate van disruptiveness' (not vs very) wordt weggezet tegen de volwassenheid van de markt (declining vs emerging). Zo ontstaan er 16 vlakken die ieder een eigen introductiestrategie hebben. Bijzonder boeiend.

Ten tweede behandelt Blekman het 'Large Company Syndrom', waarin beschreven waar de intrapreneurschip bottleneck zit bij veel corporates. Veel organisaties hebben eenvoudigweg niet het geduld wat nodig is om start-ups of ventures de tijd te geven om te ontwikkelen. Als na 2 jaar blijkt dat er geen concreet rendement wordt vaak de stekker eruit getrokken of worden ventures zelfstandig op de markt  gebracht waar ze vaak in 'Death Valley' (kapot gaan door tekort aan funding) belanden. Mijn gevoel zegt dat dit mede veroorzaakt wordt door de Angelsaksische inslag die veel multinationals hebben. De aandeelhouder bepaalt, en die wil geld zien, en geen mislukkingen.

Momenteel ben ik het boek I'm Feeling Lucky (the confessions of Google employee no 59) van Douglas Edwards aan het lezen. Superleuk boek wat je zeker moet lezen als dit verhaal je aanspreekt. Hoe mooi en prachtig de Google organisatie nu ook is, het heeft op veel momenten mis kunnen gaan als er geen vertrouwen en geduld was van venture capitalists. Terug naar de lectorale rede Brainport, waar ik dus veel aan bovenstaande moest denken. Mijn gevoel is dat het ecosysteem zeker moet kloppen om meer ventures of start-ups groot te krijgen. Daar moet ook zeker gedegen onderzoek naar komen hoe dit te versterken. Echter denk ik dat een aantal organisaties eerst eens behandeld zouden moeten worden voor 'Large Company Syndrom' om daarmee long term value te gaan laten prevaleren boven short term money. Maar met een crisis op de deurmat zie ik dat somber in. 

 

Up